Osteopatia to metoda diagnozowania i leczenia zaburzeń funkcjonalnych organizmu, dysfunkcji ruchomości stawów oraz narządów wewnętrznych, za pomocą technik manualnych.
Twórcą osteopatii jest A.T. Still. Słusznie stwierdził, że ciał‚o jest cał‚ością, a każda z jego części ma wpł‚yw na pozostałą część organizmu. Still zauważył‚, że zaburzenia ukrwienia i ruchomości tkanek są główną przyczyną chorób, natomiast ciało ma właściwości samoleczenia.
Podczas swojej pracy osteopata bierze pod uwagę objawy, z jakimi zgłasza się pacjent jednocześnie koncentrując się na poszukiwaniu bezpośredniej przyczyny choroby.
Dlatego zajmując się pacjentem, patrzę na niego całościowo. Zajmuje się narządem ruchu oraz pozostałymi narządami, i zawsze pamiętam o ważnym wpływie emocji na ciało.

Ostepoatia dzieli się na trzy głowne działy:

  • osteopatię narządu ruchu
  • osteopatię trzewną
  • osteopatię czaszkowo-krzyżową

Zarówno osteopatia wisceralna jak i osteopatia trzewna, to terapia narządów wewnętrznych brzucha i klatki piersiowej.

Osteopatia trzewna to dział medycyny osteopatycznej, którego celem jest przywrócenie prawidłowego napięcia i ruchomości narządów wewnętrznych, przy jednoczesnym poprawieniu przepływu krwi i limfy, ułatwiając proces samoleczenia danego miejsca.

Narządy wewnętrzne mogą wpływać na dolegliwości bóowe kręgosłupa.

Narządy wewnętrzne nie są „zawieszone w próżni”, tak jak przedstawiają nam to atlasy anatomiczne czy lekcje biologii w szkole podstawowej.
Wszystkie trzewia posiadają anatomiczne i funkcjonalne połączenia ze sobą i innymi strukturami takimi jak: powięzi, mięśnie, kości, nerwy. Tworzą one wspólnie cały system narządów wewnętrznych, którego nie możemy rozdzielić. Narządy przyczepiają się do kręgosłupa, żeber, miednicy itd. Połączenia te gwarantują sprawną komunikację pomiędzy różnymi częściami ciała, ale też potrafią stworzyć kaskadę bólową, w której napięcie poszczególnych struktur pociąga za sobą kolejne narządy, a ból finalnie rzutuje na inne daleko oddalone od źródła dysfunkcji struktury np. układ ruchu.
Znaczna część dolegliwości bólowych kręgosłupa wynika z dysfunkcji narządów jamy brzucha.Sytuacja może być też odwrotna, kłopoty narządu ruchu mogą dawać bóle w trzewiach.
Kolejnym mechanizmem o którym nie możemy zapomnieć, analizując bóle rzutowane, jest układ autonomiczny, a właściwie jego część współczulna, która tworzy drogę bólu finalnie odczuwaną w innych regionach ciała niż narząd znajdujący się w dysfunkcji.



Informacje o połączeniach narządów wewnętrznych i emocji były zaznaczane i przekazywane przez lata w wielu tradycyjnych metodach leczenia takich jak: medycyna chińska, ayurweda.
Obecnie wszystkie te zależności zostały zbadane, a prekursorem metody pracy na narządach jest J.P. Barral. To on odniósł się do narządów wewnętrznych jako drugiego mózgu człowieka. Według jego badań, układ pokarmowy posiada zaopatrzenie z ok. 100 milionów komórek nerwowych czyniąc go drugim, a może nawet pierwszym „mózgiem” człowieka. Przecież neuroprzekaźnik związany m.in. z zachowaniem i emocjami – serotonina pochodzi i jest magazynowany właśnie w brzuchu. Niski poziom serotoniny może być przyczyną bezsenności, obniżonego nastroju, rozdrażnienia, a nawet depresji.

Stres:

Kiedy jesteśmy permanentnie zestresowani, osłabia się nasza naturalna bariera ochronna w ścianach jelita – mikroflora jest narażona na zniszczenie, prowadząc do poważnych chorób układu pokarmowego, np. zespołu jelita drażliwego. Pod wpływem emocji wydzielane są neuropeptydy (receptory), które krążą wraz z krwią i limfą w organizmie. Możemy powiedzieć, że emocje będą przedostawać się do naszych narządów wewnętrznych, tworząc zależności trzewno – somatyczne i w ten sposób ciało fizycznie „manifestuje” nasze uczucia.

„Emocje to dynamit, który rozsadza Cię od wewnątrz” – Nah Kin

Twoje ciało codziennie walczy o równowagę w jego wnętrzu. Walczy z mikrourazami, toksynami (również w powietrzu czy pożywieniu), stresem. Czynniki te powodują, że całe ciało ulega napięciu, wydzielanie neuroprzekaźników jest zachwiane, trauma dotyka organy wewnętrzne i za pomocą kolejnych połączeń anatomicznych oraz wszystkie otaczające struktury.
Jeśli czujesz że Twój balans został zachwiany należy zastanowić się nad osteopatią wisceralną, poddać się terapii, poprawić ruchomość narządów trzewnych, sprawdzić czy korelacje między narządami są prawidłowe, ale też przemyśleć powód pojawienia się dolegliwości, nie tylko walczyć z objawami.

Jakie są wskazania do zabiegu:

  • przewlekłe i ostre bóe głowy i kręgosłupa
  • specyficzne problemy przewodu pokarmowego np. zespół jelita drażliwego
  • nerwice żołądka itp.
  • zespoły pseudo korzeniowe np. „nietypowe rwy kulszowe”
  • trudne i małospecyficzne bóe kręgosłupa
  • bóe stawów obwodowych np. bioder i kolan; bóe brzucha
  • nietrzymanie moczu i stolca
  • zaparcia
  • problemy obrzękowe i wysiękowe
  • bolesne miesiączki.

Ze Strefy leczenia i Strefy profilaktyki
mgr Justyna Żyła
P.S. W najnowszym numerze magazynu ELLE Justyna wraz z dietetykiem opowiadają jak zadbać o nasze jelita czyli „drugi mózg”