Trudności zdrowotne z jakimi zmagamy się w obecnych czasach wymagają od terapii
wszechstronnego spojrzenia, dlatego systemów pracy z problemami bólowymi jest coraz
więcej.

Jedną z koncepcji pracy jest pinoterapia (pinopresura) stworzona przez polskiego lekarza Radosława Składowskiego, nieinwazyjna metoda bazująca na aktywizacji

obszarów na skórze człowieka bez jej przebijania,  przy udziale miedzianych pinów

(gwoździ) lub noży (katów), które stymulują impuls docierający do kluczowych

struktur układu nerwowego.

Pinoterapia jako terapia odruchowa korzysta m.in. z nauk dalekiego wschodu,

akupunktury, akupresury, refleksoterapii, neurofizjologii, biofizyki oraz zależności

między układem nerwowym wegetatywnym i somatycznym.

 

Autor metody wyróżnił typy budowy pacjentów z zagęszczeniem ich tkanek

miękkich, z poszczególnymi procesami rozprowadzanymi informacjami w ciele

człowieka, oraz z rodzajem reaktywności na bodźce.

Pozwoliło to stworzyć charakterystyczną typologię naprowadzającą na konkretną

metodę terapii określonym typom pacjentów.

Klasyfikacji dokonano wg typologii Arystotelesa, czyli żywiołów- ziemia, woda, ogień, powietrze i eter.

Czym są łańcuchy synkinetyczne?

Zgłębiając się w arkana metody wyróżniamy teorię łańcuchów synkinetycznych i stref Sympatykotonii.

Dzięki zespołowym, synchronicznym napięciom (synkinezom) wielu dokładnie sprecyzowanych grup mięśniowych, ciało człowieka może wykonywać zsynchronizowane ruchy, które reguluje układ pozapiramidowy.

Określono grupy mięśni , które ze sobą współpracują na podstawie monitoringu ponawiających się u pacjentów nieprawidłowości koordynacji synkinez i metod ich likwidowania. Grupy te zostały nazwane łańcuchami synkinetycznymi, które są archaicznymi wzorcami ruchu, przyswajanymi w całym nurcie rozwoju człowieka.

Łańcuchy synkinetyczne zarządzają funkcjami ruchowymi, które mamy już wrodzone, m.in. czynności tj. połykanie, mowa niewerbalna, kichanie, oddychanie, kaszel , chodzenie.

Organizm człowieka przeplata się łańcuchami synkinetycznymi, oraz strefami sympatykotonii (z wg. na swój kształt porównywane są do ośmiornic).

Analizując pacjenta na podstawie łańcuchów synkinetycznych , terapeuta doszukuje się dysfunkcji, oraz wybiera najtrafniejsze czynności lecznicze.

 

Na jakie problemy pinoterapia?

Pinoterapia aktywizuje i wzmacnia mięśnie , oraz obszary z utraconym przewodnictwem nerwowym.  Poprzez bodźcowanie obszarów w ośrodkowym układzie nerwowym doprowadzamy do odruchowego zmniejszenia bólu i rozluźnienia tkanek.

Pinoterapia również oddziałując na powięź rozluźnia zagęszczone jej punkty, przywracając w jej obrębie prawidłową ruchomość i stymulację odbudowy.

Metoda ta znajduje swoje zastosowanie w:

– bólach mięśniowo-powięziowych,

– bólach głowy,

– bólach kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego,

– stanach pooperacyjnych i pourazowych,

– stresowej nadaktywności,

– problemach trawiennych,

– zespołach uszkodzenia nerwów obwodowych,

– stwardnieniu rozsianym (SM),

– udarach niedokrwiennych,

– parkinsonizmie,

– ograniczeniach ruchu w stawach,

– usprawnianiu blizn ( np. po cesarskim cięciu).

 

Warto zaznaczyć, że pinopresura to tylko jedna z technik medycyny manualnej lek. med.  Radosława Składowskiego, należą do niej również techniki mobilizacji stawów, suche igłowanie czy inne techniki mięśniowo-powięziowe.

Dysponując większymi możliwościami jesteśmy w stanie efektowniej wspomóc proces zdrowienia pacjenta, nic jednak nie zastąpi nam wnikliwego badania i wyciągania odpowiednich wniosków, żeby dane metody mogły zostać odpowiednio spożytkowane.

 

Ze strefy leczenia i strefy profilaktyki

mgr Agata Łojek