Koślawe kolana u dziecka - z czego wynikają?

Rodzice bardzo często zgłaszają się do gabinetu z jednym, konkretnym pytaniem: „Dlaczego moje dziecko tak chodzi?”, „Dlaczego tak stoi?”, „Czy to normalne, że kolana uciekają do środka?” I choć to pytania o nogi, kolana czy stopy – odpowiedź bardzo rzadko znajduje się dokładnie tam, gdzie widać objaw.

Dzieci rozwijają się w różnym tempie. Przechodzą przez etapy, w których ich sposób chodzenia, stania czy biegania może wyglądać „inaczej”. I bardzo często to „inaczej” mieści się w normie rozwojowej.

Problem pojawia się wtedy, gdy ciało zaczyna kompensować, jedna struktura przejmuje pracę innej, a organizm dziecka nie potrafi sam wrócić do równowagi.

Właśnie w tym momencie warto spojrzeć na ciało szerzej – nie przez pryzmat jednego stawu, ale jako system naczyń połączonych.

Jednym z częstszych powodów wizyt są koślawe kolana.
Rodzice pytają o wkładki, ćwiczenia na nogi, czasem o „wyrośnięcie z problemu”.

Tymczasem w gabinecie osteopatycznym bardzo często widzimy coś więcej: miednicę ustawioną do przodu, zaokrąglony, miękki brzuch, pogłębioną lordozę lędźwiową, osłabione mięśnie core oraz oddychanie przez usta.

I nagle okazuje się, że kolana są tylko miejscem, w którym ciało pokazuje problem, a nie jego przyczyną.

Oddychanie przez usta bywa bagatelizowane. „Po prostu tak ma” – słyszymy często.

Tymczasem ten nawyk może wpływać na ustawienie głowy wysuniętej do przodu, napięcie szyi, zapadnięcie klatki piersiowej, brak stabilnej pracy core, ograniczoną rotację miednicy oraz skrócony i sztywny chód.

Długofalowo może również wiązać się z częstymi infekcjami, przewlekłym katarem i zapaleniami zatok, zmęczeniem, obniżoną odpornością, a także problemami ze snem i koncentracją.

Znów – jeden objaw, wiele powiązań.

W osteopatii dziecięcej nie skupiamy się wyłącznie na tym, co widać na pierwszy rzut oka.
Zamiast „naprawiać kolano”, zadajemy pytania o to, jak pracuje brzuch i przepona, czy układ oddechowy wspiera stabilizację, jak funkcjonuje miednica oraz czy ciało potrafi płynnie przenosić ciężar.

Terapia często zaczyna się z dala od miejsca bólu lub nieprawidłowości, a efekty pojawiają się naturalnie – bez wymuszania, bez wkładek „na wszelki wypadek” i bez walki z ciałem.

Warto rozważyć konsultację, jeśli coś w sposobie chodzenia lub stania „nie daje Ci spokoju”, dziecko często choruje lub oddycha przez usta, widzisz asymetrie w postawie, chód jest sztywny, skrócony i mało płynny albo masz poczucie, że „coś się nie układa”, choć trudno to jednoznacznie nazwać.

Intuicja rodzica bardzo często jest pierwszym i najważniejszym sygnałem.

W FizjoBell pracujemy zespołowo i patrzymy na zdrowie szeroko, łącząc fizjoterapię, osteopatię i świadomą pracę z ciałem.